Morze Rossa – rejs z wycieczkami helikopterem

Koło polarne i Półwysep Antarktyczny – Wyspa Piotra I – Morze Rossa – stacja badawcza na wyspie Macquarie - największa wyspa z subantarktycznej grupy Wysp Campbella | Najbardziej spektakularna podróż antarktyczna w dziejach rejsów!

o rejsie

plan podróży

Tego wyjazdu nie zapomnisz do końca życia. Zobaczysz piękno Antarktydy z lotu ptaka!! Ortelius to jedyna nasza jednostka pływająca która przystosowana jest do przewożenia i wykorzystywania helikoptera.

Dzień 1

Koniec świata, początek podróży

Twoja podróż zaczyna się tam, gdzie kończy się świat… Ushuaia w Argentynie, uważana za najbardziej wysunięte na południe miasto na świecie, znajduje się na dalekim południowym krańcu Ameryki Południowej. Wyruszamy popołudniem z tego małego miasteczka na Ziemi Ognistej o pseudonimie „Koniec świata” płynąc przez Kanał Beagle – cieśninę między wyspami archipelagu Ziemi Ognistej, na południowym krańcu kontynentu południowoamerykańskiego – przez resztę wieczoru.

Dzień 2-3

Śladem polarnych odkrywców

Przez następne 2 dni, płynąc przez Cieśninę Drake’a, przeżyjesz te same doświadczenia, co najwspanialsi polarni odkrywcy, badacze i kartografowie, którzy jako pierwsi opisywali ten region i sporządzali mapy: poczujesz zimną, słoną bryzę na twarzy, falujące morze, a nawet trysk wody spod płetwy wieloryba😉 Po przekroczeniu strefy konwergencji antarktycznej (wąskiego pasa wód powierzchniowych uważany za granicę Antarktyki. Jest to miejsce, gdzie stykają się zimne wody płynące od Antarktydy „wślizgujące się” pod cieplejsze wody z północy), zmienia się nie tylko fauna morska, ale również gatunki ptaków. Możemy spodziewać się widoku albatrosów, warcabników, albatrosów szarogłowych, albatrosów czarnobrewych,  fulmarów południowych, oceanników żółtopłetwych,petreli niebiskich i antarktycznych.

Dzień 4

Przemierzając Cieśninę Pendleton

Przybywamy na Półwysep Antarktyczny (blisko koła podbiegunowego) w godzinach popołudniowych. Jeśli morze nie może będzie oblodzone i będzie możliwość przepłynięcia, kontynuujemy nasz rejs przez Cieśninę Pendleton i podejmiemy próbę zatrzymania się przy mało uczęszczanej podczas rejsu południową trasą – wyspie Renaud. To właśnie tutaj, będzie okazja por aż pierwszy (dla niektórych!) zobaczyć białookie pingwiny (Adelie), jak również spektakularne widoki lodowego krajobrazu Antarktydy, oraz otoczenia często dotykanego przez zamieć śnieżną.

Dzień 5-6

Żeglując przez Morze Bellingshausen

Prostu z półwyspu kierujemy się na otwarte morze – obieramy azymut na Wyspę Piotra I.

Dzień 7

Rzadko widziana Wyspa Piotra I

Znana w języku norweskim jako wyspa Piotra I Øy, jest niezamieszkaną wyspą pochodzenia wulkanicznego, znajdującą się  na Morzu Bellingshausen. Została odkryta przez Fabiana von Bellingshausena w 1821 roku i nazwany na cześć Piotra Wielkiego (cesarza Rosji). Wyspa uważana jest przez Norwegię za ich własność, chociaż rzadko odwiedzają ją statki pasażerskie ze względu na jej położenie i trudne warunki, ponieważ wyspa narażona jest na działanie sił natury. Jeśli pozwalają na to warunki pogodowe i warunki lodowe, zorganizujemy lot helikopterem pokrytej lodem, północnej części wyspy. Będzie to wyjątkowa okazja na wylądowanie na jednej z najbardziej odległych wysp na świecie!

Dzień 8-14

Zwiastuny Morza Amundsen

Przez kolejne dni żeglujemy przez Morze Amundsen, poruszając się wzdłuż zewnętrznych krawędzi lodu. Warunki lodowe nigdy nie są takie same każdego roku, ale zawsze staramy się wykorzystać możliwości, które pojawiają się, gdy na drodze staje nam lód. Pingwiny cesarskie, foki wylegujące się na krach lodowych, orki i płetwale karłowate pływające przy krawędziach lodu, a także różne gatunki petreli – to największe atrakcje tego obszaru!

Dzień 15-17

Epicki lodowy szelf Ross’a

Naszym kolejnym celem jest wpłynięcie na Morze Rossa od wschodu, płynąc na południe w kierunku Zatoki Wielorybów  oraz w rejonie wyspy Roosevelt’a (nazwanej na cześć prezydenta Franklina D. Roosevelta w 1934 r. przez amerykańskiego lotnika). Zatoka wielorybów jest częścią szelfu lodowego Ross’a, największego szelfu lodowego na świecie (!) który stale się zmienia, wraz z cofającymi się masami lodowymi. Zobaczymy tu duże góry lodowe, a przepiękne okazy dzikiej przyrody. Roald Amundsen – norweski badacz, został zdobywcą bieguna południowego, do którego dotarł 14 grudnia 1911 r. Jednocześnie, japoński eksplorator Nobu Shirase kierował japońską wyprawą antarktyczną w latach 1910-1912 na statku Kainan-Maru. Po kilku nieudanych próbach w 1911 r. ekspedycja przebyła Morze Rossa i dotarła do bariery lodowej. Tutaj mamy kolejną okazję na lot helikopterem, dzięki któremu wylądujemy na szelfie lodowym, jeśli pozwalają na to warunki pogodowo-lodowe. Podczas tej części podróży przekroczymy także międzynarodową linię daty.

Dzień 18-20

Atrakcje Morza Ross’a

Przebywając na Morzu Rossa, przymierzamy się do wizyty na Ross Island. W tym miejscu można zobaczyć najaktywniejszy wulkan Antarktyki – Mount Erebus, o wysokości 3794 m n.p.m. Ostatnia jego erupcja miała miejsce w 2014 roku! Zobaczymy także Mount Terror i Mount Byrd, a także wiele innych znanych miejsc, które odegrały istotną rolę, jeśli chodzi o brytyjskie wyprawy ubiegłego wieku, m.in. Cape Royds, gdzie do dziś stoi kabina Ernesta Shackletona, Cape Evans, gdzie wciąż można zobaczyć kabinę Roberta Falcona Scotta oraz Hut Point, z którego Scott i jego ludzie wyruszyli na Biegun Południowy.

Jeśli lód umożliwia przepłynięcie dalej, a warunki pogodowe są sprzyjające, możemy zorganizować lot helikopterem i wylądować w jednym lub kilku miejscach w tym obszarze. Amerykańska baza naukowa McMurdo Station i nowozelandzka Scott Base to również możliwe lokalizacje, które być może – uda nam się Tobie pokazać! Ze stacji McMurdo można również zrobić 10-kilometrowy trekking do Castle Rock, skąd roztacza się wspaniały widok na szelf lodowy Rossa, ciągnący się w kierunku bieguna południowego. Ponadto, możemy polecieć helikopterem do Taylor Valley, jednej z tzw. Suchych Dolin, gdzie środowisko zbliżone jest najbardziej do panujących na Marsa niż gdziekolwiek indziej na Ziemi.

Dzień 21-22

Okrywanie tego, czego nie da się wyrazić słowami…

Płynąc na północ wzdłuż zachodniego wybrzeża Morza Rossa, mijamy Lodowiec Drygalskiego oraz Zatoke Terra Nova. Lodowiec, to nic innego jak jęzor lodowcowy znajdujący się na Wybrzeżu Scotta, będący pływającym przedłużeniem Lodowca Davida. Lodowiec Drygalskiego wcina się na ok. 50 km w głąb Morza Rossa, ma szerokość od 14 do 24 km i grubość 50–200 m. Kapitan Robert Falcon Scott, kierownik Brytyjskiej Wyprawy Antarktycznej 1901–1904, odkrył ten jęzor lodowcowy w styczniu 1902 roku. Jego nazwa upamiętnia polarnika Ericha von Drygalskiego. Na północ od tego lodowca utrzymuje się obszar otwartej wody, umożliwiając istnienie kolonii pingwinów. Wykorzystując między innymi datowanie ich guana, ustalono, że jęzor ten istnieje od co najmniej 4000 lat. Jeśli pozwolą na to warunki lodowe, odwiedzimy Niewyrażalną Wyspę, która ma naprawdę ciekawą historię w związku z co prawda mniej znaną, wyprawą Kapitana Scotta z Północnej Partii. Jest także domem dla dużej populacji pingwinów białookich, Adélie. Jeśli lód morski uniemożliwia wejście do zatoki Terra Nova, skierujemy się dalej na północ do chronionego obszaru Cape Hallett i kolonii pingwinów.

Dzień 23

Mieszkańcy Cape Adare

Kolejną próbę lądowania helikopterem, podejmujemy na Przylądku Adare – miejscu, gdzie po raz pierwszy zimowali ludzie, eksplorując kontynent antarktyczny: Norweski naukowiec, polarnik Carsten Borchgrevink, zatrzymał się tutaj w 1899 r., znajdując schronienie w chatce, która do dziś jest otoczona największą na świecie kolonią pingwinów białookoich Adélie .

Dzień 24

Przez Morze Rossa do Oceanu Południowego

Przedzierając się przez lód morski u wejścia do Morza Rossa, rozpoczynamy swoją podróż kierując się na północ przez Ocean Południowy. Naszym celem są Wyspy Balleny, ale wszystko jest uzależnione od warunków pogodowych.

Dzień 25

Targane wiatrem Wyspy Balleny

Płyniemy w kierunki wyspy Sturge do której docieramy popołudniu, tuż przed przekroczeniem Koła Antarktycznego, a następnie poznasz te słynne, smagane wiatrem – odległe wyspy.

Dzień 26 – 28

Żegluga wśród morskich ptaków

Ponownie wkraczamy w niekończącą się przestrzeń Oceanu Południowego, gdzie będziemy mogli podziwiać prawdziwą różnorodność morskich ptaków.

Dzień 29

Macca aka Macquarie Island

Macca, znana również jako Wyspa Macquarie, jest rezerwatem stanu Tasmanian, który w 1997 r. został wpisany na Listę  Światowego Dziedzictwa UNESCO. Australijska Dywizja Antarktyczna posiada tutaj swoją stałą bazę. Wyspa leży w strefie tzw. wyjących pięćdziesiątek. Jej klimat jest chłodny, wilgotny, częste są długotrwałe, potężne wiatry i gęste mgły. Fauna na Macquarie jest fantastyczna, a są tu kolonie pingwinów królewskich, białobrewych i skalnych – a także prawie milion par lęgowych endemicznego pingwina cesarskiego. Występują także uchatki oraz inne rodzaje fok, takie jak foki nowozelandzkie.

Dzień 30

Naprzód – na północny-zachód w kierunku wyspy Campbell

Kierując się na północny-zachód w stronę wyspę Campbell, po raz kolejny mamy okazję podziwiać niezwykłą różnorodność gatunków morskich ptaków.

Dzień 31

Wyspa Campbell – ptasi róg obfitości

Tego dnia planujemy odwiedzić sub-Antarktyczny Rezerwat Nowej Zelandii i wpisaną na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wyspę Campbell, obfitującą w bujnie kwitnącą roślinnością. Równie istotna jest fauna na wyspie Campbell, składającej się z dużej – i łatwo dostępnej – południowych albatrosów królewskich na głównej wyspie. Na wyspach satelitach, rozmnażają się wędrowne albatrosy zółtookie, szarogłowe, czarnobrewe oraz ciemnogłowe. Występują również trzy gatunki pingwinów hodowlanych: pingwin wschodni skalny, szczotkoczuby, i żółtooki. W XVIII wieku, w wyniku polowań – foki wyginęły, ale po jakimś czasie udało się odrodzić populację uchatki, mirungi i lwa morskiego.

Dzień 32

Jeszcze raz w stronę Oceanu Południowego

Poczuj morską bryzę i oglądaj bezkres oceanu, podczas ostatniego dnia na morzu, zanim dotrzemy do Nowej Zelandii.

Dzień 33

Witamy w porcie w Nowej Zelandii!

Każda podróż, bez względu na to  jak wielka – musi dobiec końca. Z pokładu statku schodzisz w Bluff, najbardziej wysuniętym na południe mieście w Nowej Zelandii, zabierając ze sobą wspomnienia, które towarzyszą Ci wszędzie tam, gdzie zacznie się Twoja następna przygoda.

 

Aktywności

Statek

FAQ

  • Czy będę mieć chorobę morską podczas przepływania przez Cieśninę Drake’a?

    W dużej mierze jest to uzależnione od Twojej odporności na warunki panujące na morzu. Cieśnina Drake’a może być wzburzona, ale są momenty, że wody są spokojne jak jezioro. Zalecamy przywiezienie ze sobą...

    W dużej mierze jest to uzależnione od Twojej odporności na warunki panujące na morzu. Cieśnina Drake’a może być wzburzona, ale są momenty, że wody są spokojne jak jezioro. Zalecamy przywiezienie ze sobą odpowiedniej ilości leków lokomocyjnych, jeśli jednak znajdziesz się na pokładzie bez leków, mamy w sprzedaży bardzo skuteczne leki. Aby zminimalizować skutki choroby morskiej zachęcamy do: unikania alkoholu, palenia tytoniu i unikania potraw pikantnych, tłustych lub o silnym zapachu.  Pobyt na dolnych pokładach minimalizuje skutki falowania, warto również skupić wzrok na horyzoncie lub po prostu położyć się.

  • Ile potrzeba czasu na zorganizowanie pomocy medycznej podczas rejsu w rejonie Antarktydy?

    Jest to bardzo trudne do oszacowania, ponieważ zależy to od odległości statku do  Port Stanley, Falklandów lub Ushuaia w Argentynie. Nie ma możliwości lotu helikopterem lub samolotem z Georgii Południowej i Wysp...

    Jest to bardzo trudne do oszacowania, ponieważ zależy to od odległości statku do  Port Stanley, Falklandów lub Ushuaia w Argentynie. Nie ma możliwości lotu helikopterem lub samolotem z Georgii Południowej i Wysp Sandwichu Południowego, nie ma też żadnej placówki medycznej, która byłaby w stanie pomóc w poważnej sytuacji medycznej w tym regionie.

SPRAWDŹ

Informujemy, iż w celu dostosowania strony do Państwa indywidualnych potrzeb korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies można kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies. Więcej informacji zawartych jest w polityce prywatności serwisu.